Renata KaczmarekNajnowsze dane Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) pokazują, że ponad 42 miliony Amerykanów korzysta obecnie z Programu Uzupełniającej Pomocy Żywieniowej, znanego jako SNAP. To oznacza, że niemal co ósmą osobę w USA wspiera ten federalny system pomocy żywnościowej.
Skala programu i jego znaczenie ekonomiczne
Program SNAP, powszechnie nazywany "bonami żywnościowymi", stanowi jeden z największych programów pomocy społecznej w Stanach Zjednoczonych. Według najnowszych danych za rok fiskalny zakończony 30 września 2024 roku, całkowity koszt programu wyniósł ponad 100 miliardów dolarów.
Średnie miesięczne wsparcie na osobę wynosi 190,59 dolara, podczas gdy gospodarstwo domowe otrzymuje przeciętnie 356,21 dolara miesięcznie. Środki są przekazywane na specjalne karty płatnicze, które można wykorzystać wyłącznie na zakup produktów spożywczych.
Historia i ewolucja programu
Korzenie programu sięgają lat 30. XX wieku, kiedy podczas Wielkiego Kryzysu wprowadzono pierwszy Program Bonów Żywnościowych. Historyczną pierwszą beneficjentką była Mabel McFiggin z Rochester w stanie Nowy Jork, która otrzymała pomoc 16 maja 1939 roku.
Kluczowe momenty w rozwoju programu:
- 1964 rok - Kongres ustanowił program na stałe poprzez Food Stamp Act
- Lata 80. - Wprowadzenie systemu Electronic Benefit Transfer (EBT)
- 1984 rok - Pierwszy pilot programu EBT w Reading, Pensylwania
- 2008 rok - Zmiana nazwy na SNAP w ramach Farm Bill
Wpływ na społeczeństwo amerykańskie
Dane wskazują, że ponad 11% gospodarstw domowych w USA korzysta obecnie ze świadczeń SNAP. Program ma na celu nie tylko zapewnienie dostępu do zdrowej żywności rodzinom o niskich dochodach, ale także wspieranie ich na drodze do samodzielności ekonomicznej.
System EBT, wprowadzony w latach 80., zrewolucjonizował sposób dystrybucji pomocy, eliminując fizyczne bony żywnościowe na rzecz elektronicznych kart płatniczych, co zwiększyło dyskrecję i wygodę dla beneficjentów.
Wyzwania i perspektywy
Program SNAP pozostaje kluczowym elementem amerykańskiej sieci bezpieczeństwa społecznego, szczególnie w okresach kryzysu ekonomicznego. Jego zasięg i budżet odzwierciedlają skalę potrzeb żywieniowych w jednym z najbogatszych krajów świata.
Administracja programu przez USDA zapewnia federalny nadzór, podczas gdy implementacja odbywa się na poziomie stanowym, co pozwala na dostosowanie do lokalnych potrzeb i warunków.
Dane pokazują, że SNAP stanowi nie tylko wsparcie dla najuboższych, ale również ważny element stabilizacji ekonomicznej, wpływając na lokalną gospodarkę poprzez zwiększenie siły nabywczej beneficjentów w sektorze spożywczym.
